آسمان هجوم مي آورد!
فضا نوردان آپولو هيچ گاه مورد آزار اين پرتابه ها واقع نشدند.اول به اين دليل كه سطح ناهموار ماه تقريبا هم اندازه با قاره آفريقا است.اگر شما برخوردها را روي اين قطعه زمين تقسيم كنيد احتمال آنكه مورد اصابت قرار گيريد بسيار كم است ودوم مجموع مدت زماني كه تمام ماموريت هاي آپولو روي سطح ماه انجام گرفت دو هفته بود واين بازه زماني كوتاه احتمال برخورد را بسيار كاهش مي دهد.
دهانه هاي برخوردي چهره ماه را آبله گون كرده اند.ناسا قصد دارد فضانوردان خود را مجددا به ماه بفرستد ولي اين بار براي اقامتي طولاني تر و ساخت بنيان هايي عظيم تردر نتيجه احتمال اينكه شيئي گرانبها مورد اصابت قرار گيرد بالا مي رود.آيا ناسا بايد نگران باشد؟
كوك وديكمن در حال تحقيق درباره اين موضوع هستند:
واقعيت اين است كه ما نمي دانيم در هر روز چه تعداد شهاب سنگ با ماه برخورد مي كنند.بهترين تخمين ما از مدل استاندارد شهاب سنگ ها بدست آمده كه ناسا از ان براي پيش بيني برخوردهاي احتمالي با ايستگاه و شاتل فضايي استفاده مي كند.مسئله اين است كه مدل استاندارد بر اساس داده هاي زميني ساخته شده است.به اين ترتيب كه ماهواره ها برخورد شهاب سنگ هارا با ارتفاعات اتمسفر زمين ثبت وانسانها شهاب هايي كه از اسمان شب در حال عبورند رصد مي كنند.در نتيجه اين مدل استاندارد براي ماه كاربردي ندارد.
البته براي عزيمت به سوي ماه اطلاعات بيشتري نياز است كه خوشبختانه آپولو ان را در اختيار ما قرار داده است:
بر اساس داده هايي از چهار لرزه نگار كه طي سالهاي ۷۲-۱۹۶۹در ماموريتهاي آپولو ۱۲و۱۴و۱۵و۱۶ روي ماه نصب شدند.سر نخ هايي از چگونگي وتعداد برخورد هاي وارد بر سطح اين قمر بدست امده است.ساليان متمادي اين زلزله سنج ها امواج حاصل از لرزه ها ي ايجاد شده روي سطح را ضبط كرده اندكه شامل ۳۰۰۰ماه لرزه ۱۷۰۰ برخورد شهاب سنگ و۹ فضا پيما كه روي ماه سقوط كردند است.نكته جالب توجه اين است كه كمتر از نصف ۱۲۰۰۰ پديده اي كه لرزه نگارها ثبت كرده اند با دلايل شناخته شده قابل توضيح است وهزاران لرزش بر اثر ...كه نمي دانيم چه چيزي است ايجاد شده اند!
دانشمنداني كه روي اين موضوع كار مي كنند حدس مي زنند تعداد زيادي از انها بر اثر برخورد شهاب سنگ ها به وجود آمده اند.دانشمندان آپولو بسيار زيرك و با هوش بودند ولي از مزاياي كاربرد كامپيوترهاي مدرن محروم بودند.كوك و ديكمن با استفاده از ماشين حسابهاي ديجيتالي با سرعتي كه ۳۰ سال قبل غير ممكن بود الگوريتمي براي اطلا عات بدست امده از لرزه نگارهاي قديمي پيدا كردند.
الدرين در حال نصب يك زلزله سنج در درياي آرامش است.در گزارش ها ۹ برخورد ساخت بشر وجود دارد. زمان فعاليت لرزه نگارها قطعاتي از برخي فصا پيماها جدا و روي ماه سقوط كردند. كه عبارتند از گردونه فرود و بخش هاي لازم براي صعود "اپولو۱۲و۱۴و۱۵و۱۷" و پنج راكت سترن "اپولو۱۳و۱۴و۱۵و۱۶و۱۷".شكل امواج ثبت شده از لرزه هايي كه آنها را ايجاد كرده اند شكل موج يك برخورد را به محققان نشان مي دهد.همچينين در سال ۱۹۷۲ يك سيارك به جرم ۱۱۰۰ كيلوگرم با شمال بخشي از ماه موسوم به درياي ابرها برخورد كرد.
اين لرزه بزرگي بود كه در هر چهار زلزله سنج ثبت شد .اگر شكل امواجي را كه سيارك ايجاد كرده با برخوردهاي ساخت بشر مقايسه كنيم خواهيم ديد همشكل هستند پس تحقيقات مسير صحيحي را مي پيمايند.بنابراين كوك وديكمن مي توانند لرزه هاي حاصل از برخورد شئي به كوچكي ۱۰ سانتيمتر با جرمي كمتر از ۱كيلوگرم را كشف كنند.
البته شيئي ۱۰ سانتيمتري بسيار كوچك است ولي با توجه به اينكه با سرعت هاي كيهاني سفر مي كند همين ذره ناچيز گودالي به بزرگي ميز تحرير شما ايجاد مي كند!
شكل امواج لرزه اي كه هنگام برخورد فضا پيماي بدون سر نشين آپولو12 روي ماه ايجاد شد.
در مدل استاندارد مشاهده مي كنيم چنين شهاب هايي تقريبا ۴۰۰ بار در سال با ماه برخورد مي كنند. بيش از يكي در هر روز(نقشه افريقا را تصور كنيد كه با ۴۰۰ پونز به ديوار نصب شده باشد). لرزه نگار آپولو مي تواند اين پيش بيني ومسائل بسيار ديگر را بررسي كند.تجزيه و تحليل ها تازه شروع شده اند.مسلما نتايج هر چه كه باشند بسيار ارزشمند خواهند بود.محققان معتقدند لرزه نگارهاي جديدي بر روي ماه ومريخ نصب خواهند شد و بي صبرانه در انتظار اطلاعات حاصل از انها هستند.
دانشگاهي و هم در حوزة صنعت بهوجود آورده است. نتيجة اين تلفيق، ظهور " بيونانوتکنولوژي " بهعنوان يک زمينة تحقيقاتي بينرشتهاي است که بهسرعت در حال رشد و توسعه است و با مقولة علم و مهندسي در سطح مولکول ارتباط دارد. 
زنده و اجزاي موجودات زنده در راستاي نيازهاي صنايع مختلف است و همچنين برخلاف تعاريف واژههايي چون "بيومتريال" و "بيومکانيک" که معمولا بهمعني استفاده از قابليتهاي فناوريهاي "مواد" و يا "مکانيک" در کاربردهاي زيستي است، در تعريف بيونانوتکنولوژي، هم کاربرد ابزارهاي بيولوژيکي بهعنوان سازماندهنده و مادة اوليه جهت ساخت محصولات و مواد نانويي، مورد توجه است و هم کاربرد محصولات توليدي تکنولوژي نانو، جهت مطالعة وقايع درون سلولهاي زنده و تشخيص و معالجة بيماريها . 
حد نانومتر) است. در يک باکتري هزاران بيونانوماشين مختلف وجود دارد. نمونة آنها، ريبوزوم (دستگاه بستهبندي پروتئين) است که محصولات نانومتري (پروتئينها) را توليد ميکند. از خصوصيات خوب بيونانوماشينها (بهعنوان مثال حسگرهاي نوري يا آنتيباديها)، امکان هيبريدکردن آنها با وسايل سيليکوني با استفاده از فرآيند ميکروليتوگرافي است. به اين ترتيب با ايجاد پيوند بين دنياي نانويي بيونانوماشين و دنياي ماکروي کامپيوتر، امکان حسگري مستقيم و بررسي وقايع نانويي را ميتوان بهوجود آورد. نمونة کاربردي اين سيستم، ساخت شبکية مصنوعي با استفاده از پروتئين باکتريورودوپسين است. 
کاربرد ديگر بيونانوتکنولوژي، ساخت مواد زيستي مستحکم و زيستتخريبپذير است. از جملة اين مواد ميتوان به DNA و پروتئينها اشاره نمود. موارد کاربرد اين مواد و بهخصوص در زمينة پزشکي متعدد است. از جمله موارد کاربرد اين مواد، استفاده از آنها بهعنوان بلوکهاي سازندة نانومدارها و در نهايت ساخت وسايل نانويي ( Nano-Device ) است. همچنين بهدليل خصوصيات مناسب اين مواد از آنها در ترميم ضايعات پوستي استفاده ميشود. 
شدهاند و انرژي شيميايي (عموماً به شکل ATP ) را به حرکت (مکانيکي) تبديل ميکنند. از جملة اين موتورها، ميتوان به پروتئين ميوزين (باعث حرکت فيلامنتها ميشود)، پروتئينهاي درگير در تعمير DNA يا ويرايش RNA (بهعنوان مثال، آنزيمهاي برشي) و ATPase اشاره کرد. از اين موتورها در ساخت نانوروباتها و شبکة هاديها و ترانزيستورهاي مولکولي (قابل استفاده در مدارهاي الکترونيکي) استفاده ميشود. از جمله زمينههاي ديگري که از بيونانوتکنولوژي استفاده ميشود، ميتوان به تکنولوژي دستکاري تک مولکول ( Single Molecule )، تکنولوژي Biochip و Drug Delivery ( 
زيرمجموعهاي از نانوتکنولوژي است که در آن از ابزارها و فرآيندهاي نانويي و ميکروني براي ساخت و تهية محصولاتي استفاده ميشود که در مطالعة سيستمهاي زنده استفاده ميشوند . برخي ديگر از محققان، نانوبيوتکنولوژي را زمينهاي از نانوتکنولوژي ميدانند که در آن از سيستمهاي بيولوژيکي موجود، همچون سلول، اجزاي سلولي، اسيدهاي نوکلئيک و پروتئينها براي ايجاد ساختارهاي نانويي تلفيقي (مرکب از مواد آلي و معدني) استفاده ميشود . 
نانوبيوتکنولوژي ناميد. منتهي زماني که بهطور صرف، از الگوها و مواد زيستي جهت ساخت وسايل در ابعاد نانو استفاده ميشود، بهتر است پيشوند "بيو" مقدم بر پيشوند "نانو" بيايد. در اين حالت، کاربرد واژة بيونانوتکنولوژي تخصصيتر از واژة نانوبيوتکنولوژي خواهد بود. ميتوان بيونانوتکنولوژي را شکلي خاص از نانوبيوتکنولوژي دانست که مبناي آن، استفاده از موادزيستي (براي مثال پروتئينها يا DNA ) جهت ساخت وسايل نانويي است؛ اما در هنگام استعمال واژة نانوبيوتکنولوژي، استفاده از ابزارهاي نانويي در کاربردهاي بيولوژيک نيز مورد نظر خواهد بود. بار ديگر تأکيد ميشود که کاربرد هر کدام از اين دو واژه، تا حد زيادي سليقهاي است و به زمينة تخصصي محققان مختلف، بستگي دارد . 
نيروي خارجي صورت ميگيرد) مواد معمولتر، استفاده کنند. اين توانمندي نهتنها در حل مسائل مهمي در علوم زيستي چون کاوش و شناسايي دقيق ساختار موجودات زنده کابرد خواهد داشت، بلکه ميتواند محققان را در رفع چالشهاي عمدة مهندسي همچون نياز به تکنيکهاي نوين جهت سنتز مواد و دستکاري آنها ياري دهد و به اين ترتيب دنياي نانو را به دنياي ماکرو وصل کند. بهعبارت ديگر اين شاخة مهم علمي (يعني بيونانوتکنولوژي)، به زودي قابليت کاربرد در حوزههاي مختلف غيرزيستي و حوزههاي کاربردي ماکرو را خواهد داشت؛ کاربردهايي که هرچند در حوزة زيستي نيستند ولي الهام گرفته از فرآيندهاي زيستي ( Bio-inspired ) هستند 
))