سيارات مرموزي که داراي غلظت بالايي از گرافيت و ترکيبات کربنند، در حال شکل گيري به دور يکي از همسايگان ستاره اي نزديک ما هستند. اختر شناسان در اين هفته اعلام کردند که ديسک ماده ي اطراف ستاره ي جوان بتا نقاش (Beta Pictoris) { آلت المصور } در حال پر شدن از کربن است، که احتمال به وجود آمدن سيارات نامعمول پر کربن را افزايش مي دهد.
سيارات سنگي در منظومه ي خورشيدي ما، بيشتر از سيليکات هاي معدني ماند سنگ هاي کوارتز (quartz) و فلدسپار { گروهي از سنگ ها که از آلمينيو سيليکات ها تشکيل مي شوند feldspar } ساخته شده اند. اما سال پيش، مارک کاچنر از مرکز فضايي گدارد ناسا (Marc Kuchner (NASA/Goddard Space Flight Center)) و سارا سيگر از انستيتوي کارنِگيه ي واشنگتن (Sara Seager (Carnegie Institution of Washington)) ، مدلي را معرفي کردند که نشان مي داد سيارات سيليکاتي تنها سيارات محتمل براي تشکيل نيستند. بنا بر نظر اين دو، اگر سحابي اوليه تشکيل دهنده ي سيارات، مقدار بيشتري کربن نسبت به اکسيژن داشته باشد، سياراتي بر پايه ي کاني هاي کربن پا به عرصه ي وجود خواهند گذشت
برای دو دهه، دانشمندان تنها فکر مي کردند که سيارات در قرص نازکی از گاز و غبار اطراف بتا نقاش در جال تشکيل شدنند. با برخورد دنباله دارها و سيارک ها در اين قرص، گازی پر کربن آزاد شده و اين مي تواند دليلی برای فراوانی قابل توجه کربن به حساب آيد.
.
هم اکنون تيمي از محققان ناسا که با ماهواره ي طيف نگار "جوينده ي طيف هاي فرا بنفش دور" (Far Ultraviolet Spectroscopic Explorer (FUSE)) ناسا کار مي کنند، ديسکي با اين مشخصات را يافته اند. قرص پر از غباري که بتا نقاش را احاطه کرده، نزديک به 20 برابر مقدار اکسيژنش کربن دارد! در صورتي که خورشيد ما فقط نصف اکسيژنش کربن دارد. بتا نقاش که حدوداً 12 ميليون ساله است، فقط 63 سال نوري از زمين فاصله داشته و از مدت ها پيش به صورت مثال کلاسيک سيستم هاي سياره اي در آمده است.
آکي روبرگ از گدارد ناسا (Aki Roberge (NASA/Goddard)) ، که سرپرست تيم فوسه است، احتمال مي دهد که اين قرص ، نوع ديگري از سيستم هاي سياره اي را به وجود آورد. سيارات سنگي در اين سيستم کاملاً متفاوت از زمين خواهند بود: نه تنها پوسته از گرافيت ( مانند مغز مداد ) خواهد بود بلکه الماس نشان نيز خواهند شد!!! کاچنر مي گويد: "سياره اي را فرض کنيد که آب و اکسيژن در آن کمياب بوده و در عوض ترکيباتي مانند متان، پروپان ، بوتان، دوده و قير در آن به فراوني يافت شوند. زندگي در اين سياره بيش از حد عجيب خواهد بود!"
اما سيارات کربني نيز تنها احتمالات موجود براي بتا نقاش نيستند. تيم خانم روبرگ مشخص کرده اند که علاوه بر اين، بتا نقاش مي تواند در حال گذر از يک فاز پر کربن باشد که تمامي سيستم هاي سياره اي دستخوش آن مي شوند.
روبرگ همچنين مي گويد :"بتا نقاش مي تواند همانند يک ماشين زمان براي ما عمل کند تا بتوانيم نگاهي بر سير تحولات آن بياندازيم."
يک سياره ی کربنی (بالا) ميتواند هسته اي همانند زمين (پايين) داشته باشد ولی گوشته و پوسته ی آن مقادير بسيار زيادتری کربن خواهند داشت. محققان بر اين باورند که فشار بالا در پوسته ممکن است توانسته باشد لايه ی نازکی از الماس را در زير به وجود آورد
اگر چنين باشد، روبرگ مي گويد که انتظار دارد تا ديسک هاي غبار بيشتري ( با کربن بالا ) يافته شوند. تيم او فقط در مورد بتا نقاش با مدارگرد فوسه تحقيق کرده است. در هر صورت، منجمان تعداد بسيار زيادي از اين ديسک هاي جوان را ميشناسند که مي توانند مورده پژوهش قرار بگيرند.
اما اگر منظومه ي ما نيز به همين اندازه پر کربن بوده است، اين ماده را از کجا آورده؟ و اين ماده هم اکنون به کجا رفته است؟ کانل آلکساندر (Conel Alexander) ، که يک اخترشيمي دان از انستيتوي کارنِگيه ي واشنگتن است، فکر مي کند که بايد اين امر را با سيارک ها و دنباله دار ها مرتبط بدانيم.
يک ديسک غبار، به طور خاص محيط خشني است، و سيارک ها و دنباله دار ها در آن به سختي با يکديگر برخورد مي کنند. برخورد ها شديداً باعث خروج گاز هاي پر کربن از آنها شده و اين گاز کربن اضافي در سيستمي همراه سيارات سيليکاتي گرفتار مي شود. سپس بادهاي قدرتمند خورشيدي در طي ميليون ها سال اين کربن اضافي را به خارج از منظومه جاروب مي کند.
منجمان شواهدي دال بر اين موضوع در ذرات غبار اوليه منظومه پيدا کرده اند. بعضي از اين ذرات همچنان کربن بسيار قديمي خود را حفظ کرده اند که نشان مي دهد منظومه ي ما در گذشته مقدار بيشتري کربن داشته است. آلکساندر مي گويد : " اما با وجود اين، اين ذرات غبار آنقدر پر کربن نيستند تا ترکيبات گازي را که ما در بتا نقاش مي بينيم را توضيح دهند. بنا بر اين به دلايل ديگري نيز نيز داريم. "
روبرگ و تيمش که نتايجشان را در شماري 8 ژوئن مجله نيچر منتشر ساخته اند، فکر مي کنند که نياز به ابزار آلات جديدي براي ادامه تحقيق در مورد ابر پر کربن اطراف بتا نقاش و همچنين کشف ابر هاي بيشتر هست. بالاخص آنها مي گويند که Cosmic Origins Spectrograph و آرایه ی میلیمتری بزرگ آتاکاما (Atacama Large Millimeter Array) که در سال 2012 در شيلي کامل خواهد شد، آنقدر حساس هستند که بتوانند براي مطالعه ي دقيق گاز هاي پر کربن به کار روند.
قرص نازکی از گاز و غبار که بتا نقاش را احاطه نموده به طور عجيبی پر کربن است. نور ستاره در اين عکس نگاتيو که در طول موج سرخ بر داشته شده حذف گرديده تا تابش گرمای غبار واضح تر به نظر آيد. عکس توسط تلسکوپ 3.6 متری رصد خانه ی گرنوبل گرفته شده است.
در پايان کاچنر مي افزايد: " ممکن است بتا نقاش، نشانه ي کوچکي از منظومه ي خورشيدي خودمان باشد و يا دليلي بر وجود انواع ديگر سيستم هاي سياره اي در آسمان زيبايي بالاي سرمان. "