بررسي جمجمه انگليسي‌هاي متعلق به اوايل عصر نوسنگي نشان مي‌دهد جوامع آن زمان بسيار خشن‌تر از آن بوده است كه تصور مي‌شود.

به گزارش پايگاه اينترنتي بي.بي.سي، احتمال اينكه جمجمه يك انگليسي عصر نوسنگي به دست ديگري بشكند يك در بيست و احتمال اينك در اثر شدت جراحات وارده جان خود را از دست بدهد يك در پنجاه بوده است.

جزئيات اين بررسي در نشست "جامعه باستان شناني آمريكا" ارايه شد و در مجله "نيوساينتيست" منتشر گرديد.

طبق اين بررسي، بيشتر اين آسيب‌ها با وسايل ستبري مانند چماق وارد شده است.

اين اولين بار نيست كه جراحتهايي در انسانهاي عصر نوسنگي كشف مي‌شود كه انسان‌ها مسبب آن بودند. اما به گفته نويسندگان اين بررسي، اين اولين مطالعه‌اي است كه ميزان بروز اين جراحات را بررسي كرده است.

"ريك اسچولتينگ" از دانشگاه "كويين" در بلفاست و "مايكل ويسوكي" از دانشگاه مركزي "لانكاشير"، ‪ ۳۵۰‬جمجمه متعلق به ‪ ۴‬هزار تا ‪ ۳‬هزار و ‪۲۰۰‬ سال قبل از ميلاد را بررسي كردند.

تصور عمومي براين است كه انسان‌هاي عصر نوسنگي زندگي مسالمت آميزي داشته‌اند و به كشت غلات و پرورش احشام مي‌پرداخته‌اند. اما در حقيقت جامعه آن دوران بسيار خشن بوده است.

تقريبا در ‪ ۵‬درصد اين جمجمه‌ها آثاري از شكاف‌هاي عميق التيام يافته ديده شد. همچنين محققان بر روي ‪ ۲‬درصد از اين نمونه‌ها جراحت‌هاي التيام نيافته‌اي كشف كردند كه نشان مي‌دهد اين افراد بر اثر شدت جراحات وارده جان خود را از دست داده‌اند.

با اين حال ابعاد خشونت به دليل ماهيت شواهد بدست آمده هنوز كاملا روشن نشده است. در ديگر جوامع ساده و كم جمعيت ، ميزان مرگ و مير ناشي از خشونت بين ‪ ۸‬تا ‪ ۳۳‬درصد متغير است.

اطلاعات بدست آمده نشانگر آمار ‪ ۲‬درصدي آسيبهاي مرگبار جمجمه است.

اطلاعات جوامع ديگر مرگ و مير ناشي از تمام انواع جراحت‌ها را در بر مي‌گيرد و از آنجا كه اطلاعات اين تحقيق محدود است امكان مقايسه فراهم نيست.

وي افزود: بسياري از مرگ و ميرهايي كه در اثر شدت جراحت رخ مي‌دهد به علت جراحت‌هايي است كه به بافت‌هاي نرم بدن وارد مي‌شود ، بنابراين بر استخوان اثري باقي نمي‌گذارد.

مشروح اين مطالعه را مي‌توانيد در مجله "‪Prehistoric Society journal‬ ‪ "Proceedings of the‬بخوانيد.