مقامات روسيه تحقيقات و بازرسيهاي خود را براي كشف علت فرود خدمه كپسول فضايي سويوز طي يك عمليات فرود پشتيبان آغاز كردهاند.
به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، كپسول سويوز در حال بازگشت از يك ماموريت 11 روزه بود كه در لحظه فرود عمليات نشستن روي زمين با مشكل مواجه شد.
اين كپسول با 400 كيلومتر فاصله از محل مورد نظر و با 20 دقيقه تاخير فرود آمد. بلافاصله پس از فرود آناتولي پرمينف رئيس آژانس فضايي روسيه، احتمال يك فاجعه را پيش بيني كرد.
وي گفت: بايد خاطر نشان كنم كه اقدام بسيار ماهرانه خدمه باعث شد كه بتوانند به زمين بنشينند و جان سالم به در ببرند و بايد بگويم كه آنها درست مطابق استانداردهاي وضعيت اضطراري عمل كردند و موفق شدند.
ناو کيهاني سايوز تي.ام.آ-11 به همراه يوري مالنچنکو، پگي ويتسون و سويئون لي درساعت 08:30 روز 19 آوريل 2008 ( حدود سه روز پيش) در قزاقستان فرود آمد. فرود ناو همچون دفعه گذشته طبيعي نبود و شکل بالستيک و به فاصله حدود 428 کيلومتري نسبت به نقطه پيش بيني شده صورت گرفت.
فضانوردان در هنگام ورود به زمين با فشاري معادل 10 برابر نيروي جاذبه روبه رو شدند.
تلويزيون روسيه در بخش خبري شامگاهي در روز 19 آوريل خود اعلام کرد دو تن از کشاورزان منطقه که ناظر بازگشت سفينه بودند ، فرود آنرا به مقامات محلي گزارش دادند. دو بالگرد گروه جستجو و نجات 25 دقيقه پس از فرود توانستند سايوز را بيابند.
يوري مالنچنکو، پگي ويتسون و سويئون لي در ساعت 02:15 روز 19 آوريل به ناو سايوز رفته و پس از بررسي سامانه هاي مختلف سفينه دريچه بين سايوز و ايستگاه فضايي بسته شد. عمليات جدا شدن ناو از ايستگاه در ساعت 05:06:30 روي داد و بيش از دو ساعت بعد يعني در 07:40:42 و به دنبال جدا شدن بخش سرنشيندار ناو از دو بخش ديگر، قسمت سرنشيندار وارد اقشار فشرده جو شد. بر اساس پيش بينيها ناو کيهاني سايوز تي.ام.آ-11 بايد در 80 كيلومتري شمال ارخالق در قزاقستان فرود مي آمد. اما به دليل بروز يک نقص فني که هنوز مشخص نشده، فرود شکل بالستيک به خود گرفت.
بنا به گفته مسئولان سازمان فضايي روسيه، بلافاصله بعد از نجات فضانوردان، هيئتي شامل کارشناسان موسسه فناوري فضايي انرگيا که سازنده ناو هاي کيهاني سايوز است همچنين متخصصان سازمان فضايي روسيه با بايکونور اعزام شدند تا با بررسي ناو کيهاني دليل اين مشکل را پيدا کنند. در ماه اكتبر سال گذشته ناو سايوز كه حامل سه فضانورد بود، به علت خرابي در كابل سامانه هدايت، 70 كيلومتر دورتر از نقطه مورد نظر فرود آمد.
پگي ويتسن، فرمانده شانزدهمين گروه کشيک ايستگاه فضايي بين المللي دو روز قبل از فرود، به طور رسمي ايستگاه را به سرگئي ولکف فرمانده جديد تحويل داد.
ولکف در 8 آوريل 2008 به همراه اولگ کاناننکو و سويئون لي با سايوز تي.ام.آ -12 به فضا پرتاب شده و در 10 آوريل به ايستگاه بين المللي آمدند.
بازگشت مالنچنکو، ويتسون و لي ويژگي مخصوص به خود را دارد که در تاريخ فضانوردي ثبت خواهد شد. براي نخستين بار يک ناو سايوز، دو کيهان نورد زن را با خود حمل کرد.
پگي ويتسن:
ويتسن در 9 فوريه 1960 مونت آير در ايالت آيوا آمريکا به دنيا آمد. دکتري بيوشيمي خود را در 1985 از دانشگاه « رايس» گرفت و چند سالي به عنوان کارشناس ارشد در مرکز فضايي جانسن فعاليت داشت. در سال 1966 به جرگه کيهان نوردان ناسا پيوست و نخستين ماموريت فضايي خود را با کيهان پيماي اينديور به سمت مهندس پرواز پنجمين گروه کشيک ايستگاه بين المللي در 5 ژوئن 2002 به مقصد ايستگاه فضايي بين المللي آغاز کرد. اين پرواز 184 روز و 22 ساعت و 15 دقيقه و 36 ثانيه طول کشيد و نام او را به عنوان چهارصد و بيستمين فضانورد جهان و دويست و شصت و چهارمين فضانورد آمريکا به ثبت رساند.
براي انجام ماموريت اخير، او به همراه مالنچنکو و شيخ شکور کيهان نورد مالزي با سايوز تي.ام.آ-11 در 10 اکتبر 2007 رهسپار ايستگاه فضايي بين المللي شد. آنها توانستند دو روز پس از پرتاب، ناو خود را به ايستگاه فضايي بين المللي متصل کنند. شيخ شکور به همراه دو کيهان نورد قبلي ايستگاه، در 21 اکتبر 2007 به زمين بازگشت اما ويتسن و مالنچنکو پژوهش ها را ادامه دادند.
ويتسن در اين پرواز به عنوان نخستين فرمانده زن ايستگاه فضايي بين المللي ايفاي نقش کرد و 191 روز و 19 ساعت و 7 دقيقه در اين مجتمع کيهاني فعاليت داشت که با اين سفر جمع مدت ماموريت هاي فضايي او به 376 روز و 17 ساعت و 22 دقيقه رسيد و به اين ترتيب توانست رکورد اقامت فضايي کيهان نوردان آمريکايي را بشکند.
اين رکورد به مايکل فوآل تعلق داشت که شش بار به فضا سفر کرده و در کل 373 روز و 18 ساعت و 18 دقيقه از عمرش را در مدار زمين بسر برده است.
اينک او از نظر طول مدت اقامت در فضا در جايگاه بيستم در بين تمامي کيهان نوردان جهان و سکوي اول در بين زنان فضانورد قرار دارد.
ويتسن از نظر تعداد و ميزان راهپيمايي هاي فضايي نيز ديگر زنان را پشت سر گذاشت طي نخستين پرواز، يک بار به مدت چهار ساعت و 23 دقيقه راهپيمايي فضايي داشت. در اين سفر وي پنج بار راهپيمايي کرد که جمعا 35 ساعت و 21 دقيقه طول کشيد. به اين ترتيب ويتسن، طي شش راهپيمايي فضايي، 39 ساعت و 44 دقيقه از زمان پرواز خود را در بيرون از ايستگاه فضايي گذرانده است.
يوري مالنچنکو:
يوري مالنچنکو در 22 دسامبر 1961 سوتلوودسک از ناحيه کايرودوگراد اوکراين به دنيا آمد. در 1983 به عنوان مهندس- خلبان از آمورشگاه عالي هوانوردي نظامي خارکف فارغ التحصيل و در نيروي هوايي شوروي مشغول به کار شد. 26 مارس 1987 توانست از آزمون هاي دشوار فضانوردي بگذرد و به گروه کيهان نوردان شوروي بپيوندد. در کنار آموزش ها و تمرين هاي سفر به فضا، تحصيل را ادامه داد و در 1993 توانست درجه مهندسي هوانوردي را از آکادمي معتبر ژوکوفسکي بگيرد.
نخستين پرواز هاي فضايي را به همراه يک کيهان نورد ديگر روسيه در 1 ژوئيه 1994 با سايوز تي.ام -19 و سفر به مجتمع مداري ميرآغاز کرد که 125 روز و 22 ساعت و 53 دقيقه طول کشيد و نام او را به عنوان سيصد و هشتمين فضانورد جهان، هفتاد و هشتمين فضانورد روسيه به ثبت رساند. پرواز بعدي او در 8 تا 20 سپتامبر 2000 به مدت 11 روز و 19 ساعت و 12 دقيقه به همراه شش کيهان نورد ديگر بر عرشه کيهان پيماي آتلانتيس بود.
سومين ماموريت مالنچنکو به همراه ادوارد لو کيهان نورد آمريکايي در 26 آوريل 2003 از بايکونور آغاز شد. سفينه سايوز تي.ام.آ -2 براي سفري که به مدت 184 روز و 22 ساعت و 86 دقيقه طول کشيد آنها را به ايستگاه فضايي بين المللي برد.
در جريان همين پرواز بود که مالنچنکو با ازدواج فضائيش، جنجالي به وجود آورد. وي از مدت ها قبل با يک آمريکايي روس تبار نامزد شده بود در جريان ماموريتش در ايستگاه فضايي بين المللي، نخستين ازدواج آسماني – زميني را انجام داد و در جريان يکي از ارتباط هاي تلويزيوني با زمين، مراسم عقد او و نامزدش از طريق مرکز هدايت پرواز در هيوستن صورت گرفت. اين کار باعث شد سازمان فضايي روسيه ازدواج در فضا را ممنوع کند!
با احتساب پرواز اخير جمع مدت اقامت فضايي مالنچنکو به 514 روز و 11 ساعت و 59 دقيقه مي رسد که جايگاه نهم در طول مدت اقامت فضايي محسوب مي شود.
وي تا کنون چهار بار در فضا راهپيمايي کرده که جمعاً 24 ساعت و 14 دقيقه طول کشيده است.
سو-يئون يي:
به گزارش ايسنا، سو-يئون يي کيهان نورد کره جنوبي در 1978 در گوانجو به دنيا آمد. ليسانس و فوق ليسانس خود را از دانشگاه تايه چون واقع در 160 کيلومتري سئول در رشته مهندسي مکانيک و دکتري خود را در رشته سامانه هاي زيستي گرفته است و به عنوان پژوهشگر سامانه هاي بيوتکنولوژي در انستيتوي علوم و فناوري در دايجئون فعاليت مي کند.
«ئي سوئيون» که از بين 36 هزار و 206 داوطلب سفر به فضا در اواسط سال 2006 انتخاب شد. در جريان آموزش و تمرينهاي فضايي نقش نفر دوم و يا جانشين را ايفا مي کرد تا اگر براي «کو سان» کيهان نورد اصلي حادثه اي پيش آمد و يا از نظر پزشکي مشکلي رخ داد به جاي او کار را ادامه دهد. تنها مدت کوتاهي قبل از پرتاب، روسها «کو سان» را به دليل رفتار نامناسب و انتقال اطلاعات به شکل غير قانوني، از اين پرواز محروم کردند و «سوئيون ئي» به جاي فضانورد اصلي راهي ايستگاه فضايي بين المللي شد.
در جريان سفر، «يي» توانست تمامي برنامه پرواز را آنگونه که پيش بيني شده بود به انجام رساند.
نام او با اين سفر که 10 روز و 21 ساعت و 13 دقيقه طول کشيد به عنوان، چهل و نهمين زن فضانورد و چهار صد و هفتاد و چهارمين جهان به ثبت رسيد