آندرومدا

آبهای نیلگون خلیج فارس به وسعت 251 هزار کیلومتر مربع از طرف شرق از راه تنگه هرمز و از طرف غرب به اروند رود متصل می شود. خلیج فارس به طول 989 کیلومتر ایران را از عربستان سعودی جدا می کند. حداکثر عمق این آب 90 متر و متوسط عمق آن 50 متر است.

کشورهایی که در سواحل خلیج فارس گسترده شده اند عبارتند از ایران، عمان، امارات متحده عربی، عربستان سعودی، قطر، بحرین، کویت و عراق.

رصد اسناد تاریخی نشان می دهد نخستین بار سلسله هخامنشیان در 330 پیش از میلاد که اولین امپراتوری دنیا را در جنوب غربی فلات ایران تشکیل دادند عنوان "خلیج فارس" را برای آبهای جنوبی امپرتواری عظیم خود انتخاب کردند و از آن پس این نام در منابع یونانی به ثبت رسید.

در بررسی پیش زمینه های تاریخی نام "خلیج فارس" ، اظهارات سر آرنولد ویلسون در کتابی که در سال 1928 منتشر کرد از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

سر ویلسون در این کتاب آورده است: "هیچ کانال آبی برای زمین شناسان، باستان شناسان، جغرافیدانان، سیاستمداران و دانش پژوهان گذشته و حال به اندازه خلیج فارس حائز اهمیت نیست. این کانال آبی که فلات ایران را از صفحه عربستان جدا می کند از 2 هزار و 200 سال قبل از یک هویت ایرانی برخوردار است."

گرچه سند مکتوبی تا قبل از عصر امپراتوری پارسیان در خصوص نام این خلیج در دست نیست اما در تاریخ و فرهنگ شفاهی و غیر مکتوب ایرانیان پیش از هخامنشیان از این دریا با عناوین "دریای جم"، "دریای ایران" و "دریای پارس" یاد می شده است.

همچنین در طی سالهای 550 تا 330 پیش از میلاد همزمان با حکومت اولین امپراتوری پارسیان در منطقه خاورمیانه در بخشهایی از خلیج فارس به خصوص در شبه جزیره عربستان نام "دریای پارس" در اسناد مکتوب به چشم می خورد.

در سفرنامه فیثاغورث، این دانشمند بزرگ یونانی در چندین فصل به شرح جزئیات سفری که به اتفاق داریوش کبیر به شوش و پرسپولیس داشته پرداخته و در خصوص خلیج فارس جزئیات دقیقی را ارائه کرده است.

همچنین در نوشته های دیگری که از همین زمان به یادگار مانده اند توضیحاتی به دست آمده است که نشان می دهند داریوش نقطه اتصال آبهای دریای سرخ، رودخانه نیل و رودخانه رم (جریان آبی که به دریای مدیترانه منتهی می شود) را ساخته است و نام "کانال آبی خلیج فارس" را برای دریای پارس برگزیده است.

اما از سال 1960 و با تشکیل جمهوری عربی مصر و اقدامات جمال عبدالناصر که منجر به شکل گیری "کشورهای عربی" شد، برخی این کشورها تصمیم گرفتند از عنوان جعلی "خلیج عربی" برای "خلیج فارس" استفاده کنند.

از آن زمان این نام به مجادله ای میان سازمانهای بین المللی و عده ای در دنیای عرب تبدیل شد. درحقیقت نه سازمان ملل و نه هیچ سازمان بین المللی دیگری این عنوان جعلی را به رسمیت نشناخت و تنها اندک کشورهای عربی از این نام برای خلیج فارس استفاده می کنند.

سازمان ملل متحد در موقعیتهای مختلف تنها از عنوان "خلیج فارس" به عنوان تنها نام رسمی و استاندارد برای این آب استفاده کرده و برپایه اسنادی که از "هکاتائوس"، مورخ یونانی (472 تا 509 پیش از میلاد) به دست آمده عنوان "خلیج عربی" را برای "دریای سرخ" به رسمیت شناخته است.

در حقیقت براساس اسنادی که سازمان ملل در استفاده از "خلیج عربی" برای "دریای سرخ" به آنها استناد می کند، این مورخ برجسته یونانی مکان دقیق خلیج فارس و خلیج عربی را نشان داده و توضیح می دهد که خلیج عربی همان دریای سرخ است.

همچنین "هردوت" مورخ بزرگ یونانی (425 تا 484 قبل از میلا) نیز دریای سرخ را با نام "خلیج عربی" معرفی کرده  است.

براساس گزارش مهر، با وجود تمام اسناد معتبر و رسمی موجود در خصوص "خلیج فارس" در سالهای اخیر بارها در سایتهای به ظاهر معتبر از عنوان جعلی "خلیج عربی" استفاده شده است. گرچه در برابر اسناد معتبر تاریخی و فشار افکار عمومی به سرعت مجبور به اصلاح خطای خود شده اند.

برای مثال در سال 2004 سازمان " National Geographic" در نقشه های خود از این عنوان جعلی استفاده کرد که این اقدام بلافاصله با اعتراض ایرانیان سراسر دنیا مواجه شد. به همین منظور کاربران ایرانی گوگل در سراسر دنیا در یک روز واژه "خلیج فارس" را در این موتور جستجوگر جستجو کردند و همین مسئله موجب شد که National Geographic از اقدام خود عذرخواهی کند. این پدیده که به "بمب گوگلی" معروف شد، شگفتی مقامات اولین موتور جستجوی دنیا را برانگیخت.

همچنین گوگل در نسخه سال 2008 سرویس "گوگل ارث" در نقشه های جغرافیایی مربوط به منطقه خلیج فارس، این خلیج را با شیطنتی سیاسی و غیر علمی با دو عنوان "خلیج فارس" و "خلیج عربی" مشخص کرده است که به ترتیب در مرز ایران و کشورهای عربی نوشته شده اند.

این اقدام گوگل در فوریه 2008 با اعتراض بسیاری از انجمنها، گروهها و سازمانهای مختلف ایران دوستان و مورخان سراسر دنیا مواجه شد و این نهادها نامه های اعتراض جداگانه ای به مقامات گوگل ارسال کردند.

از دیگر اقداماتی که کاربران بزرگترین موتور جستجوی دنیا در مبارزه با عنوان جعلی "خلیج عربی" انجام داده اند می توان به بمب گوگلی عدم دسترسی به سایتهای با عنوان "خلیج عربی" اشاره کرد.

در حقیقت اگر کاربران اینترنت در اقصی نقاط دنیا بخواهند در جستجوی گوگل واژه "Arabian Gulf" را وارد کنند، این جستجوگر توانایی باز کردن سایتهایی که در نام اصلی و یا در آدرس اینترنتی آنها این عنوان جعلی درج شده است را ندارد.

در این حالت کاربر با کلیک روی این آدرسها پیامی را دریافت می کند که در آن استفاده از نام "خلیج فارس" را برای جستجو پیشنهاد می کند. این اقدام را گروهی از هکرهای ایرانی که در گروه هکرهای خوب جای دارند، انجام داده اند.

همچنین اگر کاربران شبکه به سایت های اعتراض نامه آنلاین مراجعه کنند می توانند فهرست طولانی از اعتراضاتی را مشاهده کنند که ایرانیان سراسر دنیا در اعتراض به استفاده از نام جعلی "خلیج عربی" به جای "خلیج فارس" در موقعیتهای مختلف منتشر کرده اند.

یکی از اقدامات مهمی که در خصوص اثبات حقانیت "خلیج فارس" در حال انجام است می توان به تهیه دانشنامه "خلیج فارس" اشاره کرد که قرار است به مدت 4 سال در 8 جلد تالیف شود.

این دانشنامه به بررسی خلیج فارس از جنبه های تاریخی، جغرافیایی، زمین شناسی، اکولوژی، سیاسی، صنعتی، کشاورزی، جمعیت شناسی و جامعه شناسی می پردازد.