+ نوشته شده در Sat 7 Jul 2007 ساعت 11:30 توسط جستجو گر علم
|
يا حي يا قيوم فضا خاموش و درگاه قضا دور است که از افلاک عالم بگذرد پژواک این فریاد ريسمان نگاهم را به خط ممتد افق گره می زنم. کجاست آن آسمان صبور؟ صورت انديشه ام سيلي ز آسمان مي خورد آخرين برگ از کتاب ستاره ها، تا مي خورد آسمونی باشید