آندرومدا

يا حي يا قيوم
فضا خاموش و درگاه قضا دور است
که از افلاک عالم بگذرد پژواک این فریاد
ريسمان نگاهم را به خط ممتد افق گره می زنم.
کجاست آن آسمان صبور؟
صورت انديشه ام سيلي ز آسمان مي خورد
آخرين برگ از کتاب ستاره ها، تا مي خورد
آسمونی باشید

*ستارگان کویر یزد*