داده های جدید احتمالا در جستجو و تشخیص "نقاط داغ" که خود دلیلی بروجود آتشفشان هستند، موثرند.

نتایج حاصل به صورت تصاویر حرارتی مرئي و فروسرخ در اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا ارائه شدند.

به منظور کسب این اطلاعات درباره دمای سطح، ویرتیس (VIRTIS) از طیف هاي فروسرخ که اصطلاحا "پنجره ها" نامیده می شوند و در جو زهره قرار دارند، استفاده کرده است. از طریق این "پنجره ها" تابش هاي خرارتي در طول موج ویژه اي به عمیق ترین لایه های جو نفوذ مي کند، از لایه ابری فشرده که در ارتفاع 60 کیلومتری است مي گذرد و سپس در فضا رها مي شود و ردیاب هایی مانند ویرتیس آن را شناسایی می کنند. به این طریق ویرتیس می تواند از لایه ضخیم دی اکسید کربن پرده مانندی که زهره را احاطه کرده است به جستجو ادامه دهد و محل انتشارحرارت را که مستقیما از سنگهای داغ روی کف است ، تشخیص دهد.

مناطقي از زهره که VIRITIS آنها را شناسايي کرده است.
تصوير از ESA

جوزف پیچیونی، یکی از مسئولین پروژه ویرتیس از انیستیتو فیزیک نجومی و کیهانی روم در ایتالیا، می گوید: " نتایج به دست آمده از ویرتیس موارد ارزشمندی را در مورد زهره روشن می کنند".

اندازه گیری های انجام شده در آگوست 2006 در مناطق تمیس و فوئب در نیمکره جنوبی زهره، اختلاف دمای 30 درجه بین مناطق پست و مرتفع را نشان می دهند که با داده های توپوگرافی رادار از ماموریت های قبلی مطابقت دارند. ناحیه تمیس منطقه ای مسطح است که در 270 درجه طول جغرافیایی شرقی و 37 درجه عرض جغرافیایی جنوبی قرار گرفته است. این ناحیه فعالیت آتشفشانی قوی را در زمان گذشته (زمین شناسی) تجربه کرده است.

برروی زهره هیچ اختلاف دمایی بین شب و روز وجود ندارد. به نظر می رسد که حرارت در زیر جوی از دی اکسید کربن با فشاری 90 برابر فشار آن در زمین، به دام افتاده است. اختلاف دما به علت توپوگرافی است. مانند زمین، قله کوه سرد است در حالی که زمین های پست، گرم ترند. "تنها" تفاوت این است که "سرد" در زهره به معنای 447 درجه سانتیگراد و "گرم" به معنای 477 درجه سانتیگراد است! چنین درجه حرارت های بالایی حاصل عملکرد گلخانه ای در منظومه شمسی هستند.

یورن هلبرت ،از انیستیتو تحقیقات فضایی مرکز فضایی ماورای جو آلمان، می گوید: "نتایج به دست آمده قدمی مهم در شناخت سطح زهره است. با حذف لایه های جو از داده های ویرتیس قادر به اندازه گیری دمای سطح خواهیم بود".

در نهایت هدف ویرتیس تشخیص "نقاط داغ" که احتمالا حاصل آتشفشان های فعال بر روی سطح زهره هستند، است. در منظومه شمسی علاوه بر زمین، آتشفشان های فعال در قمر يو در مشتری، قمر تریتون در نپتون، و قمر انسلادوس در زحل ، وجود دارند. زهره احتمالا دارای آتشفشان های فعال دیگری هم است.

برای رسیدن به این هدف، دانشمندان از مقایسه نقشه های توپوگرافی زهره از پروژه ماژلان ناسا و نقشه های ویرتیس شروع کردند. نقشه های ماژلان به حدس تقریبی دما نیز کمک می کنند. مقایسه این حدسیات با اندازه گیری های انجام شده به کمک ویرتیس امکان شناسایی "نقاط داغ" بیشتری را فراهم می کند که احتمالا به علت فعالیت های آتشفشانی دارای حرارت بیشتری نسبت به سطح هستند.

ارتباط مستقیم بین حرارت و توپوگرافی به دانشمندان در تهیه نقشه های دمایی بیشتری کمک می کند که تکمیل کننده نقشه های ماژلان هستند.

پی یر درسارت، یکی دیگر از مسئولین پروژ ویرتیس از رصد خانه مدون پاریس، می گوید: "مقایسه نقشه های دما با نقشه های توپوگرافی ماژلان به توافق محققین و نیز جبران ضعف باقی مانده از پروژه های ماژلان و ونرا 15 کمک می کند".