ناسا قصد دارد ماموریت کاسینی-هویگنس را تا دو سال دیگر تمدید کند. اکتشافات تاریخی این دو کاوشگر، انقلابی در دانسته‌­های ما نسبت به سیاره‌­ی زحل و قمرهایش ایجاد کردند.

 قرار بود ماموریت کاسینی در تیرماه امسال(جولای 2008) به پایان برسد. با 2 سال تمدید ماموریت کاسینی، این کاوشگر قادر خواهد بود 60 بار دیگر به دور زحل بگردد و ملاقات‌­های هیجا‌ن‌­انگیزی با قمرهایش داشته باشد. این ملاقات‌­ها شامل 26 بار ملاقات با بزرگترین قمر زحل، «تیتان»، 7 بار ملاقات با «انسلادوس»( Enceladus) و یک بار ملاقات با «رئا»( Rhea)، «دیون»(Dione) و هلن (Helene) خواهد بود. همچنین در طی این مدت کاسینی به بررسی زحل، حلقه­‌ها و مغناطیس‌کره‌ی آن خواهد پرداخت.

«جیم گرین» (Jim Green)، مدیر بخش علوم سیاره­‌ای ناسا، معتقد است:" این تمدید نه تنها برای جامعه‌ی علمی بلکه برای جهانیان نیز هیجان‌­انگیز است چرا که همگان قادر خواهند بود تا از رازهای زحل پرده بردارند. نشانه‌­ی موفقیت کاسینی کشفیات تازه­‌ی‌ آن به همراه تصاویر افسون‌­کننده­‌ا‌ی خواهد بود که کاسینی از زحل به سمت زمین می‌­فرستد".

بنابر گفته­‌های مدیر ماموریت کاسینی، «باب میشل» (Bob Mitchell)، "کاسینی به طرزی استثنایی خوب کار می‌­کند. به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم ماموریت کاسینی را دو سال دیگر تمدید کنیم".

بر پایه‌­ی کشفیات کاسینی، دانشمندان حدس می‌­زنند که زیر سطح انسلادوس آب مایع وجود داشته باشد. به همین دلیل است که این قمر زحل، که قطرش تنها یک هفتم ماه است، یکی از اولویت‌­های ماموریت‌­های آینده­‌ی‌‌ فضایی است.

کاسینی همچنین یخ­فشان­‌هایی در سطح انسلادوس کشف کرد که مخلوط یخ و آب را با فشار زیاد تا ارتفاع سه برابر قطر انسلادوس به فضا پرتاب می‌­کنند. ذرات خارج شده از این یخ­فشان‌­ها جذب یکی از حلقه­‌های زحل می‌­شوند که بیشترین نرخ گسترش را دارد. در طی 2 سال آینده، کاسینی به ارتفاع 25 کیلومتری انسلادوس نیز خواهد رسید و از این ارتفاع آن را به دقت بررسی خواهد نمود.

مشاهدات کاسینی از تیتان، بزرگترین قمر زحل، باعث شده است تا دانشمندان به شباهت‌­های این قمر با زمین پی ببرند. زمین و تیتان هر دو دارای دریاچه، رودخانه، تل‌­های شنی، باران، برف، ابر، کوه و احتمالا آتشفشان هستند. با توجه به این شباهت‌­ها، دانشمندان گمان می‌­کنند تیتان مثال خوبی از زمین در زمان قبل از آغاز حیات باشد.

محقق مسئول ماموریت کاسینی، «دنیس ماتسون» (Dennis Matson)، می‌­گوید:" هنگامی که ما ماموریت را طراحی می‌­کردیم هرگز فکر نمی‌­کردیم چه چیزهایی خواهیم یافت، به خصوص در مورد تیتان و انسلادوس. این تمدید ماموریت نیز پاسخی است به این کشفیات جدید و به ما این امکان را خواهد داد تا بیشتر بدانیم".

بر خلاف زمین، دریاچه­‌ها، رودخانه‌­ها و باران‌­های تیتان همه از متان و اتان تشکیل می‌­شوند و دما به منفی 180 درجه سانتی­گراد می‌­رسد. اگرچه جو ضخیم تیتان امکان مشاهده مستقیم سطح آن را محدود می‌­کند اما رادار دقیق و طیف‌­نگارهای فروسرخ کاسینی این قابلیت را به دانشمندان داده است تا از ورای این جو ضخیم به بررسی سطح تیتان بپردازند.

از دیگر فعالیت‌­های تحقیقاتی کاسینی می­توان به بررسی فصل­‌های تیتان و زحل، مشاهده و بررسی حلقه­‌های زحل و مطالعه‌­ی مغناطیس‌کره‌ی زحل اشاره کرد.

کاسینی در طی چهار سال گذشته به طور پیوسته تصاویر مختلفی از زحل و قمرهایش به زمین ارسال کرده­ است به نحوی که اکنون آلبوم تصاویر ارسالی کاسینی حدود 140000 عکس را در بر می‌­گیرد.

حدود 10 سال پس از پرتاب و 4 سال پس از ورود به مدار زحل، کاسینی یک کاوشگر سالم و مقاوم است. اگرچه سه ابزارش دچار ایرادات کوچکی هستند اما این ایرادها اثر چندانی در عملکرد این فضاپیما ندارند. کاسینی همچنین سوخت کافی برای تمدید ماموریت خود دارد. نتایج به دست آمده از مشاهدات کاسینی در دو سال آتی می‌­تواند پایه‌­گذار ماموریت‌­های فضایی آینده به مقصد تیتان یا انسلادوس باشد.

کاسینی که در سال 1997 از پایگاه فضایی کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد، در سفر هفت ساله­‌ی‌ خود به سمت زحل 5/3 میلیارد کیلومتر را در نوردید. از نظر تعداد ابزارهای تحقیقاتی، کاسینی دارای یک رکورد است. مدارگرد آن دارای 12 ابزار علمی است و کاوشگر هویگنس 6 ابزار تحقیقاتی را حمل می‌کرد. این کاوشگر که از یک موتور با سوخت هسته­‌ا‌ی برای تولید انرژی بهره می‌­برد، در خرداد ماه سال 1383 (ژوئن 2004) وارد مدار زحل شد و از آن زمان تا کنون به ارسال داده‌های علمی مشغول است.

منبع:مجله نجوم