به گزارش خبرگزاری مهر، محققان لابراتوارهای موسسه ملی فیزیک هسته ای ایتالیا موفق شدند نوع جدیدی از ایزوتوپ عنصر هلیم را در لابراتوار تولید کنند که تنها از دو پروتون ساخته شده است و نوع جدیدی از واپاشى پرتوزا (radioactive decay) را نشان می دهد.

نتایج این تحقیقات که در مجله علمی Physical Review Letters منتشر شده است نشان می دهد که این ایزوتوپ جدید از یک هسته بسیار ناپایدار با زندگی متوسط کمتر از یک میلیاردیوم ثانیه تشکیل شده است.

این هسته به دو پروتون متلاشی می شود بنابراین حداقل تنها به مدت یکساعت قابل استفاده خواهد بود با وجود این می تواند به درک ساختار هسته ای ناپایدار با تعداد پروتونهایی که بیشتر از نوترونها هستند کمک کند.

در این تحقیقات، یک نوار از یونهای نئون- 20 در مقابل یک ورق از بریلیوم پاشیده شد. در مدت این فروپاشی از بعضی از هسته ها دو نوترون کم شد و به این ترتیب به هسته های نئون- 18 تبدیل شدند. سپس هسته های نئون- 18 در برخورد با یک لایه سرب در یک حالت انرژیک بی نهایت ناپایدار قرار گرفتند.

به منظور رسیدن به یک حداقل انرژی و بنابراین پایدارتر، هریک از هسته های نئون- 18 فروپاشیدند و کوچکترین ذره خود را ساطع کردند. این تبدیل به روشهای مختلفی تولید شد. به این ترتیب فیزیکدانان ایتالیایی موفق شدند فرایندی بسیار نادر را که تاکنون مشاهده نشده بود نشان دهند.

در این فرایند مشاهده شد که هسته های نئون- 18 هسته ای از اکسیژن - 16 و هلیم - 2 را تولید می کنند که این ایزوتوپ جدید هلیم به سرعت به دو پروتون تقسیم می شد

به گزارش خبرگزاری مهر، تلفن همراه جدید W510 یک نقطه تاریخی برای سامسونگ به شمار می رود. در حقیقت این تلفن همراه جدید اولین محصول این شرکت کره ای است که در ساخت آن از پلاستیک سنتی استفاده نشده است و در عوض نوعی پلاستیک مخصوص که با گیاه ذرت ساخته شده در آن به کار رفته است.

براساس گزارش کاتاوب، W510 برای عرضه در بازار کره آماده شده درحالی که مدل مشابهی با عنوان F268 ویژه بازار چین ساخته شده است.

سامسونگ در ساخت این تلفن همراه از مواد بدون "پی وی سی" و بدون ترکیبات بروم استفاده کرده است.

همچنین در محصول جدید این شرکت کره ای مصرف انرژی تاحد چشمگیری کاهش یافته است و باتری قابل شارژ آن زمانی که باتری دوباره کاملا شارژ شد از طریق زنگ هشدار خبر می دهد. این مسئله موجب می شود که شارژر باتری بیش از زمان لازم به جریان برق متصل نماند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در حقیقت این تصاویر اولین بار است که به زمین می رسند به طوری که تمام کاوشگرهای پیش از آن شامل دو کاوشگر "وایکینگ" در دهه 70، "سوژونیور" در 1997 و دوقلوهای "روح" و "فرصت" در مناطق استوایی و در عرضهای جغرافیایی میانه حضور داشته اند.

همانطور که "رابرت ادوارد پیری" و "رولد آماندسن" اولین مسافران قطبهای زمین هستند، فونیکس اولین مسافر قطب مریخ است.

"ادوارد پیری" نخستین بار در 6 آوریل 1909 به قطب شمال زمین رسید و پس از آن "آماندسن" در 14 دسامبر 1911 یخهای قطب جنوب زمین را لمس کرد.

اولین کارت پستالی که فونیکس برای اربابان زمینی خود فرستاده است یک "خود پرتره افتخار آمیز" است در حالی که یکی از پاهایش روی خاک مریخ دیده می شود.

در تصاویر دیگر به زمینهای اطرافش معطوف شد و صخره ها و چین و شکنهای این زمینها را آن گونه که از یک منطقه قطبی انتظار می رود به تصویر کشیده است. تاکنون یخهای دوره ای دی اکسید کربن مریخ کشف شده اند اما وظیفه فونیکس جستجوی آب است.

این کاوشگر 475 میلیون دلاری برای خود دو لابراتوار، یک بازوی روباتیک برای حفاری و یک کوره کوچک دارد.

فونیکس باید تاریخ آب مریخ را بازسازی کند و خاک قطب شمال سیاره سرخ را برای آثار بیولوژیکی گذشته یا حال مریخ تجزیه کند.

این کاوشگر در هنگام فرود در ارتفاع 5/12 کیلومتری چترهای خود را باز کرد و در مرحله نهایی فرود، 20 موشک کوچک خود را روشن کرد و با سرعت 6/5 کیلومتر بر ثانیه و با ارتفاع 125 کیلومتری وارد اتمسفر مریخ شد.

سپس هنگامی که به ارتفاع 980 متری سطح سیاره سرخ رسید سرعتش را به 56 متر بر ثانیه کاهش داد.

فونیکس به آرامی و با کمک یک رادار با سرعت 8 متر بر ثانیه خاک مریخ را لمس کرد.

این کاوشکر مریخ نشین اولین اطلاعات خود را از طریق کاوشگر مدارگرد اروپایی "مارس اکسپرس" به مدت 17 دقیقه به زمین ارسال کرد.

در روزهای آینده مارس اکسپرس در مدار اطراف مریخ فونیکس را 15 بار از طریق سیستم "ملاکام" کنترل خواهد کرد.

فونیکس در زبان انگلیسی به معنی "قوقنوس" یعنی مرغی افسانه ای است که از آتش سرخ متولد می شود تا متفاوت بودن خود را اثبات کند و به همین دلیل است که دانشمندان ناسا نام این کاوشگر را "قوقنوس" (فونیکس) گذاشته اند. امیدی برای کشف ناشناخته های سیاره سرخ.

دانشمندان همواره به دنبال ارائه تکنیکهای مؤثرتر از استفاده از ماهواره برای شناسایی علل اصلی آب شدن یخهای زمین بوده اند و به دلیل قرار داشتن آنها در نقاطی که معمولا حضور محققان در آنجا بسیار خطرناک است اکنون به استفاده از روباتهای مخصوص روی آورده اند.

محققان انستیتو فناوری جورجیا با همکاری محققان دانشگاه دولتی پنسیلوانیا روباتهای جدیدی موسوم به SnoMotes طراحی و ساخته اند که به راحتی می توانند خود را به دوردست ترین مناطق یخی زمین برسانند.

این روباتها از نوع سیستمهای خودکار بوده که کنترل از راه دور نمی شوند و با بهره گیری از دوربین و حسگرهای مدرن به مسیریابی در محیط اطرافشان می پردازند.

آیان هاوارد رهبر این گروه تحقیقاتی از مدرسه مهندسی رایانه و برق انستیتو فناوری جورجیا گفت : با استفاده از اطلاعاتی که این روباتها به زمین ارسال می کنند می توان مدلهای دقیقتر آب و هوایی ارائه کرد.

بر اساس گزارش ساینس دیلی، داده های جمع آوری شده به وسیله این روباتها درک محققان درخصوص دینامیک حیاتی و مؤثر در پایداری صفحات یخی زمین را افزایش می دهد.

به گزارش خبرنگار مهر، دکتر علیرضا رهایی امروز در اولین کنفرانس بررسی آثار میدانهای الکترومغناطیسی بر بافتهای زنده و تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی با اشاره به گسترش فناوری در جوامع بشری گفت: استفاده از فناوریها اگر چه تسهیلاتی را برای بشر به ارمغان آورده است ولی آلودگیهای زیست میطی فراوانی را بوجود آورده اند که باید دست اندر کاران راهکار مناسبی برای رفع معضلات و مشکلات ناشی از امواج الکترومغناطیس این تجهیزات فراهم کنند.

رهایی تشعشعات الکترونیکی را یکی از آلاینده های محیط زیست معرفی کرد و افزود: تا سال 2007 تعداد مشترکان تلفن همراه بالغ بر 5/2 میلیارد نفر گزارش شده است که با توجه به اثرات میدانهای مغناطیسی بر سلامت به نظر می رسد آسیبهای زیادی بر جسم انسان وارد می کند.

وی تاکید کرد : این نگرانی ها باعث شد که دانشگاه امیرکبیر اولین کنفرانس بررسی آثار میدانهای الکترومغناطیسی بر بافتهای زنده را با مشارکت دانشگاهها و مراکز اجرایی برگزار کند.

رئیس دانشگاه امیرکبیر ابراز امیدواری کرد که این کنفرانس بتواند زمینه مناسبی را برای تبادل نظر در این زمینه فراهم کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در دهه 70 اظهارات استفان هاوکینگ فیزیکدان برجسته انگلیسی مکانیک کوانتوم را به چالش کشید. مکانیک کوانتوم یکی از مهمترین تئوریهایی است که براساس آن اطلاعات نمی توانند نابود شوند.

این ایده هاوکینگ تا دهه 70 کاملا از سوی فیزیکدانان پذیرفته شد. اکنون گروهی از فیزیکدانان دانشگاه ایالت پنسیلوانیا که نتایج یافته های خود را در مجله Physical Review Letters منتشر کرده اند مکانیزمی را کشف کردند که سیاه چاله ها از طریق آن می توانند اطلاعات را تا ابد جمع آوری کنند.

سیاه چاله ها مناطقی از فضا هستند که در آنها نیروی گرانش به شدت بالا است و حتی یک پرتو نور نیز نمی تواند از آن خارج شود.

این دانشمندان در این خصوص با ذکر مثالی از داستان آلیس در سرزمین عجایب توضیح دادند: "زمانی که گربه چشایر ناپدید شد خنده اش باقی ماند. ما می توانیم تصور کنیم که مشابه این اتفاق در سیاه چاله ها هم رخ می دهد. بررسیهای هاوکینگ نشان می دهند که در پایان زندگی یک سیاه چاله و زمانی که کاملا بخار شد جاذبه گرانشی خود که نوعی نقطه پایانی در فضا و زمان است را رها می کند و اطلاعات جمع آوری شده خود را از گم می کند."

این دانشمندان توضیح دادند: "این جاذبه گرانشی در دنیای واقعی وجود ندارد و به نظر می رسد که اطلاعات تنها به این دلیل گم می شوند که ما تنها به بخش محدودی از تئوری مکانیک کوانتوم فضا- زمان نگاه می کنیم اما اگر جاذبه کوانتومی را مورد ملاحظه قرار دهیم این فضا- زمان بسیار بزرگتر خواهد شد و فضای کافی برای ظهور دوباره اطلاعات در آینده ای دور و در طرف دیگر منطقه ای که تاکنون تصور می کردیم پایان فضا- زمان است به دست خواهد آمد."

براساس گزارش نیوساینتیست، به اعتقاد این محققان فضا- زمان یک زنجیره نیست بلکه از بلوکهای کوچکی ساخته شده است.
این محققان در تحقیقات خود از یک مدل دوبعدی یک سیاه چاله که در واقعیت چهاربعدی است استفاده کردند. این مدل امکان استفاده از ابزارهای ریاضی ساده تر را فراهم می کرد

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان رصدخانه نجوم موسسه ملی انجمن فیزیک ایتالیا با کمک فناوریهای پیشرفته ماهواره XMM-Newton آژانس فضایی اروپا موفق شدند بیش از 65 ساعت رصد علائم واضحی از یک منظومه دوتایی از دو تب اختر با شناسه PSR J0737-3039/B را دریافت کنند.

یکی از دو این ستاره که به "تب اختر تنبل" معروف است توانایی نورافشانی ندارد و برای درخشش از ستاره همراه خود کمک می گیرد.

در این خصوص این دانشمندان اظهار داشتند: "ما این تب اختر را در سال 2003 کشف کردیم و از آن زمان  اطلاعاتی را در خصوص پایه های فیزیکی آن جمع آوری کرده ایم. اکنون با توجه به این اطلاعات می توانیم پدیده هایی را که از تئوری نسبیت عمومی انیشتن به دست آمده در این منظومه ستاره ای تائید کنیم."

براساس گزارش آنسا، PSR J0737-3039/B یک منظومه دوتایی است که از دو ستاره نوترونی ساخته شده است. این منظومه 20 کیلومتر قطر دارد و مجهز به یک میدان مغناطیسی بسیار قوی است و هر یک دو ستاره داخل آن در یک دوره زمانی بسیار کوتاه به دور خود می چرخند. به طوری که هر یک از آنها به ترتیب هر 23 هزارم ثانیه و 8/2 ثانیه یکبار به دور خود می چرخد.

این دو جرم آسمانی در فاصله یک میلیون کیلومتری هم قرار دارند که این فاصله سه برابر فاصله زمین تا ماه است.

این منظومه در فاصله 2 هزار سال نوری از زمین قرار دارند و پرتوهایی را در باند امواج رادیویی گسیل می کنند اما می توانند انرژیهای دیگری چون پرتوهای ایکس و پرتوهای گاما را هم تولید کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، تازه ترین تصاویر به دست آمده از پستی و بلندیهای بزرگ سطح پوشیده از یخ قمر اروپا حاکی از آن هستند که این قمر مرموز بسیار ناپایدارتر از آن چیزی است که تا پیش از این تصور می شده است.

این پستی و بلندیها که تا 40 کیلومترعرض و چندین کیلومتر درازا دارند بخشی از اجزاء سازنده قمر یخ زده و مرموز مشتری محسوب می شوند.

یکی از این پستی و بلندیها در سال 1979 و با استفاده از کاوشگر وویجر مورد بررسی سطحی قرار گرفته بود اما از آن زمان تا به اکنون اطلاعات ناچیزی از این عوارض غیرمسطح در دست بوده است.

فضاپیمای کاوشگر گالیله در سال 1996 تصاویر کاملتری از این پستی بلندیها ارائه کرده بود. همچنین در سال 2007 فضاپیمای افقهای جدید تصاویر شفافتر و با جزئیات کاملتری از این قمر به زمین ارسال کرد. 

بر اساس گزارش اسپیس دیلی، اکنون اخترنشاسان توانسته اند نقشه کاملی از این پستی و بلندیها تهیه کنند. این تصاویر و نتایج مرتبط با آن از سوی محققان انستیتو علوم سیاره شناسی هوستون در تگزاس آمریکا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و جزئیات آن نیز در شماره اخیر نشریه نیچر منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان امیدوارند تا با استفاده از مشاهدات این ماهواره به درک بهتر و روشنتری از چرخه های اقیانوسی و فرآیندهای مرتبط با افزیش سطح آب دریاها دست یابند.

تصویر رایانه ای از ماهواره مشترک ناسا و فرانسه

همچنین برآورد می شود تا با استفاده از اطلاعاتی که این ماهواره به زمین ارسال می کند ضریب دقت پیش بینیهای جوی ارتقا یابد.

این ماهواره هم اکنون آخرین مراحل آماده سازی خود را سپری می کند و قرار است پانزدهم ژوئن (بیست و ششم خردادماه) از پایگاه نیروی هوایی واندربرگ آمریکا به فضا پرتاب شود.

بر اساس گزارش ناسا، این مأموریت که Ocean Surface Topography Mission نام دارد با همکاری تحقیقاتی ناسا، سازمان ملی اقیانوس شناسی و اتمسفریک آمریکا و مرکز ملی مطالعات آژانس فضایی فرانسه طراحی و ساخته شده است.

این ماهواره تا دهه آتی در مدار خواهد ماند و به صورت پیوسته به ارسال اطلاعات و داده ای جمع آوری شده از وضعیت آب اقیانوسها ادامه خواهد داد.